Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;tarafların boşandığını, kararın kesinleştiğini, boşanma ilamı ile ortak çocuğun velâyetinin davalıya verildiğini,davacı açısından çocuk ile kişisel ilişki kurulması kararı verildiğini, davalının davacının çocukla kişisel ilişki kurmasını kaldırmak için mahkemeye başvurduğunu, İstanbul Anadolu 13. Aile Mahkemesinin ilamı ile çocukla kişisel ilişki kurma hakkının kaldırıldığını, kişisel ilişkinin yeniden düzenlendiğini, düzenlenen yeni kişisel ilişki davacının çalışma saatleri nedeni ile gerçekleşemediğini belirterek yeniden çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarını kabul etmediklerini, davacının beş yıldır kızını görmek için bir girişimde bulunmadığını, çocuğuna karşı sorumluluklarını hiçbir zaman yerine getirmediğini, ilk hazırlanan kişisel ilişki kurulmasına yönelik kararı neticesinde davacı babanın tutumu nedeniyle ortak çocuğun olumsuz yönde etkilendiğini, düzenli olarak çocuğu görmek için almadığını, çocuğun babası ile görüşmek istemediğini, bu sebeple İstanbul Anadolu 13. Aile Mahkemesinin kararı ile çocuğun menfaatine olacak şekilde yeniden düzenleme yapıldığını, beş yıldır kızını aramadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise kişisel ilişkinin yatılı şekilde kurulmaksızın psikolog eşliğinde tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya arasındaki sosyal inceleme raporu içeriği, küçüğün psikolojik olarak babası ile görüşmeye hazır olmadığına ilişkin beyanı, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki sınırlandırıldıktan sonra babanın çocukla uzun zaman düzenli ve sağlıklı bir ilişki kurmamış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde baba ile dava dilekçesinde talep edildiği şekilde kişisel ilişki kurmaya hazır olmadığı anlaşılan çocuğun üstün yararı gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili; davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; velâyet tarafına verilmeyen ebeveyn ile çocuk arasında kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yaşı, ana ve babalık duygusunun tatmini, çocuğun yüksek yararı birlikte değerlendirilmeli; çocukların kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmeli, anne ile baba arasında ihtilaf olması baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına engel olamayacağı, ayrıca kişisel ilişki tesisine dair kararlar kesin hüküm oluşturmadığı gibi değişen koşullara göre her zaman yeniden düzenlenmesi mümkün görülmekle yazılı şekilde hüküm kurulması çocuğun üstün yararına uygun görülmediği gerekçesi ile davacının istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına velâyeti annesine verilen ortak çocuk Zeynep Betül Başkurt ile babası … arasında, her ayın 2. ve 4. hafta sonu cumartesi günü saat 10.00 ile saat 17.00 arasında; dini bayramlarının 2. günü saat 10.00 ile saat 17.00 arasında her yıl babalar gününde saat 10.00 ile 17.00 arasında; görüşmek sureti ile davacı baba tarafından alınarak davalı anneye teslim edilecek şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili; davanın kabulü ve vekillikten çekilen davacı vekili lehine ücreti vekâlete hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki süresinin uygun olup olmadığı ve vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.